മോഹഭംഗം

                    മോഹഭംഗം
അന്നും ഇടവഴിയിലൂടെ അയാൾ എതിരെ വന്നു!
അടുപ്പമുള്ളപോലെ ചിരിച്ചു.
അവൾ മഖം കുനിച്ചു നടന്നു..........
മനസ്സിൽ വെറുപ്പുതോന്നി.
രാവിലെ താൻ പോകുന്ന നേരം നോക്കിയുള്ള വരവ്.
ദേഷ്യത്തോടെ മുഖം കനപ്പിച്ചു.
ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടും ഇളിച്ച ചിരി,തിരിച്ചു കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും അയാൾ പലനാൾ ആവർത്തിച്ചു.
പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയാതുള്ള അസ്വസ്ഥത മനസ്സിനെ വല്ലാതെ അലട്ടി.
പ്രയാസം ഉള്ളിലൊതുക്കി നാളുകൾ നീക്കി.
ആരോടാണ് ഇതേപ്പറ്റി പറയുക?പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്തായിരിക്കും പുകിൽ!പറയുകയേ വേണ്ടു ..........!
വീട്ടിൽ സ്വര്യമുണ്ടാവില്ല.തിരിച്ചിങ്ങോട്ടായിരിക്കും കുറ്റങ്ങൾ.എന്തെല്ലാം പറയും.''അങ്ങോട്ട്‌ കാട്ടാതെ ഇങ്ങോട്ട് ഇണ്ടാവില്ല,പെണ്‍കുട്ട്യോളായാൽ അടങ്ങിയൊതുങ്ങി വേണം നടക്കാൻ ''
ചിന്തകൾ വിരാമമില്ലാതെ പാഞ്ഞു. 
അക്ഷമയോടെ അവൾ നടന്നു.
എന്തിന്?..തന്റേതല്ലാത്തകാര്യത്തിന് എന്തിനു വേവലാതി,അത് മറക്കാം.
നടക്കാനുള്ള ദൂരമേയുള്ളൂ ഓഫീസിലേക്ക്.
ബാങ്കിൽ അടക്കാനുള്ള പണവും മൂന്നു നാല് ചെക്കുമായി ഓഫീസ് ബോയ്‌ അരുണ്‍ .മാനേജർ എത്തിയിട്ടില്ല.നാരായണിചേച്ചി ഓഫീസ് വൃത്തിയാക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.സ്മിത ജോലി തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.
ഓഫീസിൽ എത്തിയതും, ഉത്തരവാദിത്വം മനസ്സിനെ ഭരിച്ചുതുടങ്ങി.മറ്റു ചിന്തകൾ വഴിപിരിഞ്ഞു.
പുറം ലോകം അന്ന്യമായി.ജോലിയിൽ ലയിച്ചു.
വൈകിട്ട് വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ വായനശാലയിൽ അയാൾ.!
ജനലിനുള്ളിലൂടെ കണ്ടു.കണ്ട ഭാവമില്ലാതുള്ള നിൽപ്പ്.......ശ്രദ്ധിക്കാതെ നടന്നു.
രാത്രിയിൽ വീട്ടിലെ ഫ്ളൂറസന്റ് ലാമ്പിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ വീക്കിലികൾ അലക്ഷ്യമായി നോക്കി......ശ്രദ്ധവന്നില്ല.
തന്നെ ചുറ്റിയുള്ള അയാളുടെ നടത്തം അത്ര ശുദ്ധമല്ല.
ഭയം വ്ലാതെ അലട്ടി.ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല എങ്കിലും,നോട്ടവും,ചിരിയും എത്രനാളായി ആവർത്തിക്കുന്നു?മുളയിലെ നുള്ളികളഞ്ഞില്ലങ്കിൽ,തന്റെ സൽപേരിനു മോശമാണ്.ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ?
ഏതായാലും നാളെയും കാണാതിരിക്കില്ല,രണ്ടു പറയുകതന്നെ.!മേലിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്ത വിധം ,പറയാനുള്ളതെല്ലാം മനസ്സിൽ പഠിച്ചിവച്ചു.
പ്രഭാത ചര്യയിൽ,പൊൻകിരണങ്ങളുതിർത്തു ശോഭിച്ചു നില്ക്കുന്ന സൂര്യദേവനെയും  പ്രണമിച്ചു.
അയാളെയും പ്രതീക്ഷിച്ചായിരുന്നു ഒഫീസിലേക്കുള്ള നടത്തം.
പിരിമുറുക്കം മനസ്സിനെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.പറയേണ്ട വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ ആവർത്തിച്ചു.
കാണാറുള്ള സ്ഥലം അടുക്കുകയാണ്.മനസ്സ് വല്ലാതെ മിടിച്ചു,മെല്ലെ പരിസരം വീക്ഷിച്ചു.
ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല,അയാളും!!.
ഭയമാർന്ന മനസ്സോടെ  അയാളെ അവിടമാകെ പരതി. അയാൾ ഇല്ല.ഒരുപക്ഷെ!താൻ നേരത്തെ വന്നതാകുമോ?വാച്ചു നോക്കി. കൃത്യസമയമാണ്.
നോക്കി നിന്ന് സമയം വളരെ വൈകി.
നെഞ്ചിടുപ്പ് കുറഞ്ഞെങ്കിലും തന്റെ ദൗത്യം നിറവേറാത്തത്തിൽ മനസ്താപമുണ്ടായി.
ഇനി പ്രതീക്ഷകൈവെടിഞ്ഞു ഒഫീസിലേക്ക് നടന്നു.
ജോലിയ്ക്കിടയിലും മനസ്സിൽ  കാർമേഘക്കീറുകൾ അടിഞ്ഞുകൂടി.
 അയാളോടു വല്ലാത്ത പക തോന്നി.തന്നെ അപമാനിക്കാൻ കച്ചകെട്ടി ഇറങ്ങിയ അയാളെ പാഠം പഠിപ്പിക്കണം.
വീട്ടിൽ ആണ്‍തരി ഇല്ലാതെ പോയതിലെ വേദന അവൾ അറിഞ്ഞു.
വൈകിട്ട് വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോൾ മനസ്സുനിറയെ വിദ്വേഷത്തിന്റെ നാമ്പുകളായിരുന്നു.
അയാളെ കണ്ടാൽ പറയേണ്ടത് മനസ്സിൽ  ഉരുവിട്ട് നടന്നു.
വായനശാലയ്ക്കരികിൽ അവൾ എത്തി.നടത്തത്തിന്റെ വേഗതകുറച്ചു.അവിടമാകെ നോക്കി.
അയാളെമാത്രം കണ്ടില്ല.
അമർഷം മനസ്സിനെ മദിച്ചു.നാളെ പറയാമെന്ന ആശ്വാസത്തിൽ വീട്ടിലെക്കുമടങ്ങി.
ദിവസങ്ങൾ പലത് ആവർത്തിച്ചു,പക്ഷെ!അയാളെമാത്രം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ബെഡ് റൂമിൽ ലൈറ്റണച്ചു കണ്ണടച്ച് മലർന്നു കിടന്നു.
മനസ്സിന്റെ വിശാലമായ സ്ക്രീനിൽ അയാൾ നിന്ന് പരിഹസിച്ചു ചിരിക്കുന്നു.തന്നെ പറ്റിച്ച നോട്ടം.
മനസ്സുനിറഞ്ഞ മോഹം പോലെ അയാൾ പലകുറി ആവർത്തിക്കുന്നു.
രാവിലെ വൈകിയാണ് ഉണർന്നതു.
സൂര്യകിരണങ്ങൾക്ക് തീഷ്ണതയേറുന്നു.
ഒഫീസ്സിലേക്കുള്ള യാത്ര മാത്രമായിരുന്നു ലക്‌ഷ്യം.
 കൃത്യ സമയത്ത് പുറപ്പെട്ടു.
പോകുന്നപോക്കിൽ അയാളെ ഓർത്തു.
ഇന്നു കാണാതിരിക്കില്ല മനസ്സുമന്ത്രിച്ചു.
എന്നും കാണാറുള്ള സ്ഥലം കഴിഞ്ഞു.സമയത്തിനും മാറ്റമില്ല,അയാളെക്കണ്ടില്ല.
അനേകനാളുകൾ അയാൾക്കായി അവൾ കാത്തു.
കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അവളുടെ മനസ്സിൽ അറിയാതെ ഒരു ചെറു വിങ്ങൽ അനുഭവപ്പെട്ടു.
എന്തു സംഭവിചിരിക്കും?.....ഇനി ഒരിക്കലും കാണാൻ കഴിയില്ലേ?............അറിയാനുള്ള തിടുക്കം.!
ഓ..!.തനിക്കെന്തുകാര്യം....!അയാളെ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നല്ലോ?ഒഴിവായല്ലോ സന്തോഷിക്കാം!
എന്നാലും.....അയാൾ....മറഞ്ഞിരിക്കുകയാണോ? തന്നെ പറ്റിക്കാൻ?....തിടുക്കത്തിൽ വല്ലതും പ്ളാൻ ചെയ്തു മാറി യതായിരിക്കുമോ?തന്നെ കുടുക്കാൻ!!അവ്യക്തമായ  ചിന്തകൾ അവളിൽ പതഞ്ഞു പൊങ്ങി.
ഓ.....!അയാളുമായി തനിക്കെന്തുബന്ധം?...
അറിയുകപോലുമില്ലാത്ത അയാളെ താനെന്തിനു തിരക്കണം?അയാൾ പോയി പണിനോക്കട്ടെ!അവൾ മനസിൽനിന്ന് തൂത്തെറിയാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
എത്രമറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുവോ അത്രമേൽ ആഴത്തിൽ അയാൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ ആഴ്ന്നുവന്നു.
അയാളെ ഒന്നുകാണാൻ അവളുടെ മനം തുടിച്ചു.
അയാൾ ആരെന്നോ ,എവിടത്തുകാരനെന്നോ അറിയില്ലെങ്കിലും അവളിൽ അയാൾ വളരുകയായിരുന്നു.
മുഖം മിനുക്കി പ്രകൃതിയൊരുക്കിയ മനസ്സുമായി, ആ സുമുഖനായ ചെറുപ്പക്കാരനെ ഓർക്കാൻ അവൾ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.............അതിലേറെ കാണാൻ കൊതിച്ചു.
അടങ്ങാത്ത മനസ്സിന്റെ ചേഷ്ടകൾ പക്വത നശിപ്പിച്ചു,കൃത്യതക്കു മങ്ങലേറ്റു.
ഒന്നും ചെയ്യാൻ മനസ്സ് തയ്യാറായില്ല.
വൈകിട്ടും അവൾ അയാളെ പ്രതീക്ഷിച്ചു,കണ്ടില്ല.
വിരസത....നേർത്ത.......വേദന അവളറിയാതെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു.-അയാളെക്കാണാൻ മനസ്സ് വെമ്പി.
രാത്രിയുടെ വേദന അവൾ അറിഞ്ഞു.പ്രഭാതത്തിനായി കാത്തു.
പ്രതീക്ഷയോടെ അവൾ അയളെ കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.കണ്ടുകിട്ടിയില്ല .
നിരാശയുടെ നീർചുഴിയിൽ അവൾ തളർന്നു.
ഇനി ഒരിക്കലും കാണാൻ കഴിയില്ലന്നു അവൾ അറിഞ്ഞു.
ദുഖം തളം കെട്ടിയ മനസ്സ് -എങ്ങിനെ അയാളെ കാണാൻ കഴിയുക?....അവൾ ആശിക്കുകയായിരുന്നു.തന്റെ പ്രഥമ കാര്യം അയാളാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
 നാളെയെങ്കിലും കാണാൻ കഴിയുമെന്ന ആശ!
ഒന്നിനോടും ശ്രദ്ധയില്ലാത്ത ദിനരാത്രങ്ങൾ.
ആഴ്ചകളുടെ ദൈർഘ്യം അവളുടെ മനസ്സിൽ തേങ്ങലുകൾ തീർത്തു.
ഒരിക്കലുംഅയാളെ കാണാൻ കഴിയാതെ വരുമോ?മോഹങ്ങളിൽ ആശങ്ക വളർന്നു.
കാണണമെന്ന മോഹം!.സ്നേഹത്തിനു വഴിമാറിയ മനസ്സുമായി!
അകലെനിന്നായാൽ പോലും കണ്ടാൽ മതി.
അയാൾക്ക്‌ ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞാലും മതി.
മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞും അയാളെ കണ്ടില്ല.
അന്ന് തിങ്കളാഴ്ചയായിരുന്നു.ചെറിയചാറ്റൽ മഴ.ഒഫീസിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അങ്ങകലെ കഷ്ട പെട്ട് ഏന്തിവലിച്ചു നടന്നടുക്കുന്ന മനുഷ്യനെ കണ്ട് സഹതാപം തോന്നി.
വടിയുടെ സഹായത്താൽ പ്ളാസ്റ്റർ ഇട്ട കാൽ വലിച്ചു,കഷ്ടപ്പെട്ട് നടന്നടുക്കുന്നു. ആളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.കഷ്ടം തോന്നി നോക്കിനിന്നുപോയ്.
അടുത്തുവന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.
അയാളെ തിരിച്ചറിയാൻ ഏറെ നേരം വേണ്ടിവന്നു.
താൻ അന്യേഷിക്കുന്ന ക്രൂനെന്നു ധരിച്ച അയാൾ!!വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ക്ഷീണിച്ചു അവശനായ ഒരു കോലം!പാറിപ്പറന്ന മുടിയും,കുഴിയിലാണ്ട കണ്ണുകളും,തൂണു കണക്കെ ഇടുപ്പോളം പ്ളാസ്റ്റർ ഇട്ട തടിച്ച വലതുകാൽ.
ഊന്നു വടിയുടെ സഹായത്താൽ നില്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണയാൾ .
ചുറുചുറുക്കുള്ള ചെറുപ്പക്കാരന്റെ പ്രസരിപ്പ് നഷ്ട പെട്ട കാഴ്ച. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറച്ചു.അവളെനോക്കി വൃഥാ! ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു,അയാൾ പരാജയപെട്ടു.
ഒരു നോക്കുമാത്രം!അവൾ വേഗത്തിൽ നടന്നു.വിതുമ്പിയ കണ്ണ് നീർ കൈലേസ്സിൽതുടച്ചു.
അയാളുടെ കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻതിടുക്കമായിരുന്നു.പക്ഷെ!ഒന്നിനും കഴിയില്ല.
തന്നെ കാണാനായിരിക്കാം കഷ്ട പെട്ട് വന്നത്.എന്തായിരിക്കും സംഭവിച്ചത്?
മൂകതയുടെ നിഴൽവിരിച്ച ദിവസങ്ങൾ .
കാണാൻ കാത്തു, കണ്ടതോ?ഹാ!കഷ്ടം! കാണേണ്ടായിരുന്നു!
അയാളുടെ മന്ദസ്മിതം അവളുടെ ഓർമ്മകളുടെ മണിചെപ്പിൽ ചെന്താമാരയുടെ കുളിർമ്മയോടെ വിരിയുക പതിവായി.താൻ വെറുത്തിരുന്ന പഴയതു പ്രിയപ്പെട്ടതായി.
സുന്ദരനായ അയാളോട് എന്തെന്നില്ലാത്ത അടുപ്പം അവളിൽ വിരിയുകയായിരുന്നു.
അവശനായിട്ടും തന്നെക്കാണാൻ സഹിച്ച ത്യാഗം!അയാളെ കാണാൻ തിടുക്കമായി.
ആഴ്ചകൾ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി.
പ്രതീക്ഷയുടെ തളിരിളം കാറ്റേറ്റ്,മോഹപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു.
അപ്രതീക്ഷമായി അന്നയാൾ ഇടവഴിയിലൂടെ എതിരെ വന്നു.
 ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ മന്ദസ്മിതത്തിന്റെ മധുരം അവൾ അറിഞ്ഞു.പരിസരം മറന്നു അവളും ചിരിച്ചു.
എന്തോ പറയാൻ വെമ്പുന്ന അയാൾ,പക്ഷെ !മിണ്ടാതെ നടന്നു.
അവൾ നോക്കിനിന്നു.പഴയതിലും മിടുക്കനായിരിക്കുന്നു.പ്ളാസ്റ്റർ മാറ്റി ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുത്ത ചുറുചുറുക്കും,പ്രസരിപ്പും.സന്തോഷം അവളിൽ അലതല്ലി.
കുറച്ചു ചെന്ന് അയാൾ കൈ ഉയർത്തി വീശി.അവൾ സ്തമ്പിച്ചു നിന്നു.
വളരെ വേഗത്തിൽ ഒഫീസ് കഴിഞ്ഞിറങ്ങി കാണാമെന്ന മോഹത്തോടെ............പക്ഷെ!,കണ്ടില്ല.
പതിവുപോലെ രാവിലെ അയാളെ കണ്ടു.
ആകാംക്ഷയോടെ അവൾ തിരക്കി "ഇത്രയും നാൾ ആശുപത്രിയിലായിരുന്നോ?എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?"
അയാൾ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു."മരത്തിൽ നിന്ന് വീണു, തൊഴിലിന്റെ ഭാഗം"അയാള് നടന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെയുള്ള നടത്തം.വായ്നോക്കിയല്ലെന്നു മനസ്സുമന്ത്രിച്ചു.
അടുത്തനാൾ കണ്ടതും,അവളുടെ മനസ്സിന്റെ കെട്ടഴിഞ്ഞു."തന്നെ എനിക്കിഷ്ട്ടാണ്"
 അയാൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടുമിഴിച്ചു നിന്നു..ഒരു പെണ്ണ് ധൈര്യത്തോടെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അയാളുടെ പ്രതീക്ഷക്കും അപ്പുറമായിരുന്നു.
അയാൾവാക്കുകൾക്കുപരതുകയായിരുന്നു."എനിക്കും"ഇളിഭ്യത മറച്ചു അയാൾ  പറഞ്ഞു."പക്ഷെ!എനിക്ക് വിധിയില്ല.താൻ എന്നെ അറിഞ്ഞാൽ, ഇഷ്ടപ്പെടില്ല.പേരുകേട്ട തറവാട്ടിലെ പെണ്ണായ തന്നെ നോക്കാനുള്ള യോഗ്യത എനിക്കില്ല.പുറമ്പോക്കിൽ റൌഡി കേശുവിന്റെ മകനാണ് ഞാൻ."അയാള് തലകുനിച്ചു നടന്നു.
വിസ്മൃതിയിലാണ്ട അവൾ തരിച്ചു നിന്നു.ഇടിത്തി വീണ അനുഭവം.-ഇന്നു വരെ മോഹങ്ങൾ വീർപ്പിച്ചു,മനസ്സിളകിയ സുഖം-ഇത്രവേഗം തകർന്നുവല്ലോ?.....വല്ലാതെ സ്നേഹിച്ചു-അവൾ തകരുകയായിരുന്നു.
മോഹക്കൊടുംങ്കാറ്റിൽ മുങ്ങിത്താണ സ്നേഹക്കൂടാരം!!!
ശരീരവും മനസും നിർജ്ജീവം.മേശമേൽ തലകുനിച്ചു കിടന്നു.
അയാളെ വെറുക്കാൻ അവൾക്കായില്ല.
 കാര്യങ്ങളറിഞ്ഞു കാലം കടന്നുപോയി.അവളും അയാളും കാണുകയും വാക്കുകൾ കൈമാറുകയും പതിവായിരുന്നു.മുറുകിയ പ്രേമത്തിന്റെ നേരിപ്പോടിനിരുവശവും കുളിരാർന്ന മനസ്സുമായി ആ യുവമിഥുനങ്ങൾ അവസരങ്ങൾക്കായി കാത്തു.വീട്ടുകാരുടെ എതിർപ്പിനെ അവഗണിച്ച് 
അന്ന് അവർ ഒരേ തീരുമാനത്തിൽ പിരിഞ്ഞു.ആ രാത്രിനാടുവിടുകതന്നെ.
അയാളുടെ സുഹൃത്തിന്റെ അകലെയുള്ള വീട്ടിൽ അഭയം തേടി.സ്നേഹ തീവൃതയിൽ കൊരുത്ത പൂമാല പോലെ അവർ ഒന്നായി.സുഹൃതിന്റെയും അയാളുടെ സുഹൃത്തുക്കളുടെയും അശ്രാന്തപരിശ്രമം വിജയിച്ചു.
വളരെ പണിപ്പെട്ടാണ് വീടുവിട്ടത്.നാടിൻ പുറത്തെ അമ്പലത്തിൽ വിവാഹവും നടത്തി.ഒരു കൊച്ചു വീട് താമസിക്കാനും കിട്ടി.കയ്യിലെ പണം തീർന്നു, വരുമാനമില്ലാതെ മുന്നോട്ടുള്ള പോക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായി.ജോലിക്കുവേണ്ടി അയാള് ഒരുപാടലഞ്ഞു.
ഒന്നും തരപ്പെട്ടില്ല.വറുതിയുടെ താണ്ഡവം ജീവിത താളക്രമത്തെ ബാധിച്ചു.സാമ്പത്തികം മാനസികമില്ലായ്മ പിരിമുറുക്കംവർദ്ധിപ്പിച്ചു.ആദർശത്തെ മുറുകെ പിടിച്ചു സ്വന്തം ആഭരണങ്ങൾ പോലും എടുക്കാതെ വെറും കയ്യോടെ വീടു വിട്ടിറങ്ങി .സുഹൃത്തുക്കളുടെ സഹായം  കൊണ്ട് ഈത്രനാൾ കഴിഞ്ഞു. 
സുഹൃത്തുക്കൾ ക്രമേണ ഇല്ലാതായി.
അലച്ചിലിൽ അയാള് തനിച്ചായി. പണത്തിന്റെ ആവശ്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞത് ആദ്യമായിരുന്നു.
അയാളുടെ കഷ്ടപ്പാടിൽ മനം നൊന്ത് അവളും ജോലിക്കായി ശ്രമിച്ചു.അയാൾ എതിര്ത്തു.അയാളുടെ എതിർപ്പിനിടയിലും ജോലി വാഗ്ദാനം ഉണ്ടായി.അയാളുടെ എതിർപ്പിന് ശക്തിയേറി.അതിന്റെ പേരിൽ കലഹം വഴിതുറന്നു.
അപഹർഷത ബോധം അയാളിൽ വളർന്നു.അയാളുടെ മനസ്സുതളർന്നുവഴക്കായി.
നിരാശയുടെ പടുകുഴിയിൽ അവൾ നീറി ഉരുകി.
പട്ടിണിയുടെ നീർചുഴിയിൽ തളരുന്ന മനസുമായി ഇരുവരും മൂകരായി.
തൊഴിൽ  തേടി രാവിലെ വീട് വിട്ടാൽ-നടന്നു തളർന്ന് അവശനായി വൈകിട്ട് പട്ടിണിക്ക് കയറിവരുന്ന അയാളോട് അവൾക്ക് സഹതാപം തോന്നി.
അവൾ അയാളോട് ചേർന്നിരുന്നു കണ്ണീർ വാർത്തു.
ദൈന്ന്യതയോടെ അവളെ ചേർത്ത് നിർത്തി അയാൾ സമാധാനിപ്പിക്കും.
പട്ടിണിയുടെ സഹിക്കവയ്യാത്ത വേദന പിടിച്ചുനില്ക്കാനുള്ള മനസും നഷ്ടമായി.
ആദ്യമായി അവൾ അയാളെ ധിക്കരിച്ചുവോ?.......................?
അവൾക്ക് അടുത്തുതന്നെയുള്ള ലിമിറ്റഡു കമ്പിനിയിൽ ജോലിതരായി.ഉയർന്ന  ശമ്പളമുള്ള നല്ല ജോലി.തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ എതിർപ്പ് അവഗണിച്ചു അവൾ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ശക്തമായ വഴക്ക് തുടർന്നു.പിണങ്ങി മൌനം ശീലാമാക്കിയ അയാളെ ,സ്വാന്ത്വനത്തിൽ അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.താണുകേണു പറഞ്ഞു ,വിലപ്പോയില്ല.
സങ്കുചിത മനോഭാവം അയാളിൽ നിറഞ്ഞു.
അവളിലെ നന്മ അയാൾ അറിഞ്ഞില്ല.തന്നെ ധിക്കരിച്ച അവളോടുള്ള പക അയാളിൽ രൂഷമായി .അയാളിൽ ദുഷിപ്പിന്റെ ദുർമേദസ്സ് പടർന്നു പന്തലിച്ചു.
അവളോടുള്ള പക ഉമിത്തി പോലെ അയാളിൽ ജ്വലിക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞില്ല.
മൗനിയായ ഭർത്താവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ വൃഥാ! ശ്രമിച്ചു.രാവിലെ ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കികൊടുത്ത്  ജോലിക്ക് പോകുക പതിവാക്കി.നിസംഗതയിൽ മുങ്ങി മൂകതയുടെ മൂർദ്ധാവിൽ മയങ്ങുന്ന അയാളെ ഉണർത്താൻ അവൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.
സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴം ക്ഷണികമായിമറഞ്ഞു. 
വക്രമനസ്സിനു ഉടമയായ അയാൾ അവളിലെ സ്വാർത്ഥത മാത്രമേ കണ്ടുള്ളൂ.അതൃപ്തി പൂണ്ടു ജീവച്ഛവം പോലെ മരവിപ്പിൽ കഴിഞ്ഞു. പ്രസരിപ്പ് നഷ്ടപെട്ട് കട്ടിലിൽ പ്രാപിച്ചു.ആഹാരം വാരിക്കൊടുത്ത് ,ഉച്ചഭക്ഷണം വിളമ്പി വച്ച് യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങും.
അയാൾ കട്ടിലിൽ ചടഞ്ഞു കിടക്കും.ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും ഉറക്കം.വൈകിട്ട് അവൾ വരുമ്പോൾ ഉണ്ർന്നാലും കിടപ്പുതന്നെ.സംസാരം തീരെ നിന്നു.
അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
വീർപ്പ് മുട്ടുന്ന അന്തരീക്ഷത്തിലും സ്നേഹത്തോടെ ശാസിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.ഭർത്താവിനെ  കൊച്ചുകുട്ടിയെപോലെ ഓമനിച്ചു ഭക്ഷണം വാരിക്കൊടുത്തു  ശാസിക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ അടുപ്പം അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.നിശ്ചലത്വംഅയാളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. എവിടെ കിടക്കുന്നുവോ അവിടെ എന്നമനോഭാവം.
മനസ്സിൽ വളരുന്ന വികലത അയാളെ കൂടുതൽ മൗനിയാക്കി.കണക്കുകൂട്ടിയ തീരുമാനങ്ങൾ നടപ്പാക്കാനുള്ള കാത്തിരിപ്പായിരുന്നുവോ?.
അവളത് അറിഞ്ഞില്ല,ആദ്യ ശമ്പളം സന്തോഷത്തോടെ ഭാർത്താവിനെ ഏല്പിക്കുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ ഈറനണിഞ്ഞു.തളർച്ച മാറാത്ത ഭർത്താവിന്റെ ചടച്ച ശരീരം അവളിൽ ആശങ്കയുടെ നിഴൽ പരത്തി.
സ്നേഹത്തിന്റെ ഊഷ്മളത പങ്കുവയ്ക്കാൻ അവൾ അയാളെ തലോടി ചെർന്നിരുന്നു.
വിരസത വിട്ടുമാറാത്ത മുരടിച്ച മനസ്സിൽ ആ സുഖം തൊട്ടറിയാൻ അയാൾക്ക്‌ കഴിഞ്ഞില്ല.അയാൾ അവളെ തള്ളിമാറ്റി!!സ്നേഹത്തിന്റെ തരിമ്പുപോലും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ അയാൾ തെന്നിമാറി.
അവളിലെ തേങ്ങലുകൾ അയാൾ അറിഞ്ഞുപോലുമില്ല.പരുഷമായ നോട്ടം തീ പാറുന്നതായിരുന്നു.
അവളും അയാളും ഒരുകൂരയിലെ അന്ന്യരെ പോലായിരുന്നു.
താളത്മാഗത തളിരിടാത്ത തളംകെട്ടിയ വിങ്ങലുകളുടെയും,പകയുടെയും ലക്‌ഷ്യം കാണാനുള്ള വെഗ്രത!.
പണം അവ്ളുടെതെങ്കിലും അയാൾ ഉപയോഗം തുടങ്ങി.സുഹൃത്തുക്കൾ വന്നു തുടങ്ങി.മോശമായ കൂട്ടുകെട്ടായിരുന്നു.കുപ്പിയും,കഞ്ചാവും കാണാൻ തുടങ്ങി.അവളറിയാത്ത പലതും അരങ്ങേറി.
ഉരിയാടാത്ത അയാൾ അവളെത്തും മുമ്പ് എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കും.
അയാൾ എത്രയോ മാറിയിരിക്കുന്നു!.രൗദ്ര ഭാവം പേടിപ്പെടുത്തുന്ന നോട്ടം.അവൾക്കു ഭയമായിരുന്നു.
തന്റെ മുറിയിൽ ഒറ്റക്കിരുന്നു തേങ്ങി.അയാളിലെ മാറ്റാം,വീട്ടുകാരെ വേദനിപ്പിച്ചതിൽ തനിക്കു കിട്ടിയ ശിക്ഷയായി കരുതി.
അന്നും ശമ്പളം അയാളെ ഏൽപ്പിച്ചു.
പണം കൈയ്യിൽ വന്നതും അയാള് യാത്രയായി .
മിഴിനീരുമായി അവൾ അയാളെ പിന്തുടർന്നു.തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ അയാൾ നടന്നകന്നു.
ദിവസങ്ങൾ പലതുകഴിഞ്ഞും അയാൾ വന്നില്ല,അന്യോഷിക്കാൻ ഒരു സുഹൃത്തിനെയും കണ്ടില്ല.
തന്റെ ദുർവിധിയിൽ അവൾ വിലപിച്ചു.
തനിച്ചായത്തിന്റെ വേദന ഉള്ളിലൊതുക്കി.തിരിച്ചു പോകാൻ ഇടമില്ല.
സ്നേഹിച്ചവൻ എത്തുമെന്ന മോഹം ഉള്ളിലൊതുക്കി കാത്തിരുന്നു.
അടുത്ത ശമ്പള ദിവസം. രാത്രിയിൽ ഏറെ നേരം വാതിലിൽ മുട്ടുകേട്ടു.
ഇരുട്ടിന്റെ മറപറ്റി അയാൾ.........അടക്കാനാവാത്ത സന്തോഷത്തോടെ അവൾ എതിരേറ്റു.വാരിപ്പുണരാനുള്ള മോഹം അവളിൽ ത്രസിച്ചു!.
എല്ലാം കെട്ടടങ്ങുന്ന നിർവ്വികാരതയായിരുന്നു അയാളിൽ.
ആ രാത്രിയിലും ശമ്പളം അയാളെ ഏല്പ്പിച്ചു.സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.നിർവികാരത അവളെ തളർത്തി.
മരവിപ്പിന്റെ മാറാപ്പും മനസ്സിൽ പേറി അയാള് എന്തോ പരതുകയായിരുന്നു.
അവൾ തന്റെ മുറിയിലിരുന്നു മോഹങ്ങളേപഴിച്ചു.പട്ടിണിക്കുമുന്നിൽ പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ താൻ ജോലിക്ക് പോയത് വലിയ കുറ്റമാണോ?അല്ലാതെ താനൊരു കുറ്റവും ചെയ്തിട്ടില്ല.
അവളുടെ തേങ്ങലുകൾ വലുതാവുകയായിരുന്നു.വിങ്ങിയ ഹൃദയവുമായി,വേദന കടിച്ചിറക്കുന്ന അവളറിയാതെ. ആ വീട്ടിൽ എന്തെല്ലാമോ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
തേങ്ങലോടെ അവൾ ശിരസ്സുയർത്തിയതും പേടിച്ചു  ഞെട്ടി!.മുന്നിൽ കരിമ്പടം പുതച്ച മനുഷ്യരൂപം!
ഭയന്ന് വിറച്ചു ഉറക്കെകരഞ്ഞു.ഭർത്താവിനെ വിളിച്ചു.ആര് കേൾക്കാൻ?മറുപടി വല്ലാത്ത പൊട്ടിച്ചിരിയായിരുന്നു.
കൂടുതൽ ആളുകൾ അവിടെ ഉണ്ടെന്നു മനസ്സിലായി.ദുരൂഹത മണത്തറിഞ്ഞു.
ഭർത്താവ് ഇതിനു പിന്നിൽ ഉണ്ടെന്ന തോന്നൽ അവളെ തളർത്തി.
ധൈര്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ അവൾക്കായില്ല,തന്നെ സഹായിക്കാൻ ആരുമില്ലെന്ന വേദന,പുകയുന്ന അഗ്നിപർവ്വതത്തിന്നു മുകളിലാണെന്ന നൊമ്പരം!
ഇറങ്ങി ഓടാൻ മനസ്സുമന്ത്രിച്ചു,ശ്രമിച്ചു,പക്ഷെ!ശരീരം ചലനം നശിച്ചിരുന്നു.
അടുത്ത മുറിയിൽ അടക്കിയ സംസാരം!ഗ്ളാസ്സുകൾ കൂടിയുരുമ്മുന്ന ശബ്ദം!
കരിമ്പട രൂപം വേച്ചു വേച്ചു തന്റെ നേർക്ക്‌ വരുന്നു.കട്ടിലിൽ തന്നോടുചെർന്നിരുന്നു.
മദ്യത്തിന്റെ രൂഷഗന്ധം വമിക്കുന്ന വൃകൃതരൂപം തന്നെ ശരീരതോട് ചേർത്തണച്ചു.
ആ രൂപത്തിന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ അവൾ കുതറിപ്പിടഞ്ഞു.
മൽപ്പിടുത്തത്തിൽ അയാൾ അവളോടൊപ്പം താഴെ വീണു.
കള്ളിന്റെയും,കഞ്ചാവിന്റെയും ലഹരിയുടെ മൂർദ്ധന്ന്യത്തിൽ തളർന്ന അയാൾ എഴുനേക്കാൻ കഴിയും മുമ്പ് നിസ്സഹായാവസ്ഥയിൽ സ്വയം ധൈര്യം സംഭരിച്ച്, അയാളിൽ നിന്നും ഓടി മാറി.
ഭയന്ന് വിറച്ചു മറ്റാരുമറിയാതെ മുറിവിട്ടിറങ്ങി,മുറ്റത്തെ കൂരിരുട്ടിൽ തേങ്ങലുകൾ അടക്കി അവൾ ഓടി.
വേഗത്തിൽ,ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ...........പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ .........ഓട്ടത്തിന്റെ വേഗതമാത്രമായിരുന്നു ലക്‌ഷ്യം.
തളർന്ന് അവശയായ അവൾക്ക്,ആരും പിന്തുടരുന്നില്ലെന്ന ബോധം ആശ്വാസമായി.ഓട്ടത്തിന്റെ വേഗത കുറഞ്ഞു.
അൾത്താരയ്ക്ക് മുന്നിലെ അവശേഷിക്കുന്ന തിരിനാളങ്ങൾ അവളെ തലയാട്ടി വിളിച്ചു.
തേങ്ങലോടെ അവൾ അൾത്താരയിൽ തളർന്നു വീണു!!.
ആ ദേവാലയം അവൾക്ക് അഭയമാവട്ടെ!!!!!!!
___________________________________ketiyaar
________________________ ________________________
ആര്യപ്രഭ

മഴയായി

                                              മഴയായി
മഴയില്ലാതായുള്ള കാലങ്ങളത്രയും.
മഴയ്ക്കായി കാത്തങ്ങിരിപ്പായി നാളുകൾ.
മലർവാടിയായുള്ള മാമാലനാടിനെ-
മരുഭൂമിയാക്കുവാനാകുമീ വേനലും!.
 കുടിനീരുവറ്റിയങ്ങളമുട്ടി നാട്ടിലെ 
 കുടിലിലും തീഷ്ണമാം വറുതി-
                                                  യിലാണ്ടുപോയ്.
 കാത്തങ്ങിരിപ്പായി മഴയ്ക്കായിതെന്നുമേ 
 കാർമേഘമല്ലാതെ മഴയില്ലൊരിയ്ക്കലും.
കാലത്തെയാകെ തളച്ചെന്ന മട്ടിലായ്‌ 
കാലവർഷത്തിന്നിരമ്പലാൽ ഭൂമിയും.
കാണാൻ മറഞ്ഞങ്ങ് മേഘങ്ങൾ മൂടിയും
കാറ്റും മഴയും തിമിർത്തങ്ങു കൂടിയും 
 നാളെത്ര നീണ്ടുപോയ്‌ മഴയത്ര മോശമോ?
 നാട്ടിൽ പ്രളയക്കെടുതികൾ നീണ്ടനാൾ 
 നല്ലപോലുയരത്തിലുയരത്തിൽ മഴനീരായ് 
 നാലുദിക്കെങ്ങുമായ് നാശങ്ങളേറെയായ് !!!!  
                              ___________________രഘുകല്ലറയ്ക്കൽ  
ആര്യപ്രഭ

പ്രാർത്ഥന-2

 പ്രാർത്ഥന-2
സർവ്വം സമസ്തം ഭുവനം പ്രശോഭം!
സാക്ഷാൽ പ്രശംസം സർവത്ര ക്ഷേമമം!
സത്യം മഹത്വം വിശ്വൈശ്യ മോക്ഷം!
സർവ്വേശ്വരാനന്ദം നിറഞ്ഞങ്ങ് നിത്യം!! 
ലക്‌ഷ്യം പ്രധാനം ലയിക്കുമാ മാനസ്സം-
ലോകർക്ക്തൃപ്തിവരുത്തുവാൻ-
                                                          നിത്യവും,
സത്യംതെളിഞ്ഞുള്ള വ്യാപ്തിയാ-
                                                           ലുള്ളത്തെ,
സുദൃഢമാക്കുവാൻ-
                                      പ്രാപ്തി നല്കീടുക, 
വിശ്വത്തെയെന്നും ഉണർത്തുന്ന-
                                                          ദേവന്റെ,
വിശ്വാംബരത്തിലുയർന്നുള്ള-
                                                       ശോഭയാൽ
വിശ്വാസമോടെ തൻ കീഴിലായ്-
                                                           ഭൂമിയിൽ!
വക്രമൊട്ടില്ലായ്കിൽ സൽഫലം-
                                                        നിശ്ചയം!!!
ഉള്ളംതെളിയാത്ത മാനവന്മാർക്കെല്ലാം,
ഉള്ളമതുള്ളിൽ തെളിക്ക നീ-
                                                 മേൽക്കുമേൽ!
ഉള്ളാലഹം കൊണ്ട്,-
                                     അന്ധനാകാതെ യെ-
ന്നുള്ളാലറിവ് പകർന്നു തന്നീടുക!
                                                        ദൈവമേ !!!  
_______രഘുകല്ലറയ്ക്കൽ 
ആര്യപ്രഭ 

പ്രാർത്ഥനാഗാനം

            പ്രാർത്ഥനാഗാനം 
അകമുണർന്നറിവെന്നില-
ഹമതുകളില്ലാതെ;സ്നേഹമെന്ന-
കതാരിലണയാതെ കാക്കുവാൻ,
ആശീർവ്വദിച്ചെന്നിലെന്നും-
                                             തിളങ്ങണം.   
മാതാ പിതാ ഗുരു ദൈവം കണക്കെ,
മാതാവായ് ഭൂമി;ദേവിയെ-
                                                   കാക്കണം.
മറയില്ലാതാരെയും ആദരിച്ചീടുവാൻ
മനസ്സാലലംകൃതമായിരുന്നീടണം.
അലസത വെടിഞ്ഞെന്നിൽ 
അഭിവൃദ്ധി നേടുവാൻ; അവിടുന്ന-
നുഗ്രഹം മാലോകർക്കൊന്നായ്‌
നന്മയാലാലയം തീർക്കേണ മീശാ!!!
                                                      രഘുകല്ലറയ്ക്കൽ 
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
ആര്യപ്രഭ 

രാജാ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ!!

                                         രാജാ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ!!

സത്യസന്തതയിൽ രാജാധിരാജനായ രാജാവായിരുന്നു ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ!!!.
അയോദ്ധ്യാരാജവായ ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ സത്യസന്തത പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു.
സമൃദ്ധിയുടെയും,ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും വിളനിലമായ അയോദ്ധ്യയുടെ നിറകുടമായിരുന്നു ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ.
 സത്യസന്തതയുടെ പര്യായം!
പ്രജാതൽപ്പരനായ രാജാവിന് അന്ന്യനാട്ടിൽ പോലും ശത്രുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
സത്യസന്തതയുടെ ഉന്നതിയിൽ വിലസുന്ന ഹരിശ്ചന്ദ്രനെ പരീക്ഷിക്കുക തന്നെയായിരുന്നു വിശ്വാമിത്ര മഹർഷിയുടെ ലക്‌ഷ്യം!
ഗർവ്വിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒട്ടും മോശമല്ലാത്ത വിശ്വാമിത്രൻ,ദാനശീലനും സത്യം മുറുകെ പിടിക്കുന്നവനുമായ രാജാവിൻറെ നിറഞ്ഞ  സദസ്സിൽ എത്തി.
വിനയാന്വതനായി സിംഹാസനത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിവന്നു ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ ആദരപൂർവ്വം അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിച്ചു സല്ക്കരിച്ചു.  
ഗർവ്വ് വിടാതെ തന്നെ വിശ്വാമിത്രൻ സ്വീകരണങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങി. 
തൃപ്തനാകാതെ രാജാവിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു "അല്ലയോ ദാനശീലനായ രാജാവേ!നാമിവിടെ വന്നത് അങ്ങയിൽനിന്നു ദാനം കൈക്കൊള്ളാനാണ്,സൽക്കാരത്തിനല്ല."
"മഹർഷിവര്യാ!അങ്ങ് എന്ത് ആവശ്യപെട്ടാലും തരാൻ നാം സദാ സന്നദ്ധനാണ്,
ആവശ്യപെട്ടാലും"രാജാവ് വിനീതനായി പറഞ്ഞു. 
"നാം ആവശ്യപ്പെടുന്ന എന്തും തരാൻ അങ്ങേക്കുകഴിയുമോ?അങ്ങയെ എനിക്കുവിശ്വസിക്കാമോ?"അല്പം പരിഹാസം കലർത്തി വിശ്വാമിത്രൻ. 
"മഹർഷെ!നാം സത്യമേ പറയു,പറഞ്ഞത് ചെയ്യും. ആവശ്യപെട്ടാലും."രാജാവ് താഴ്മയോടെ പറഞ്ഞു.
"നമ്മുടെ ആവശ്യം നിന്റെ രാജ്യമാണ്"
ധാർഷ്ട്ര്യത്തോടെ   വിശ്വാമിത്രൻ .......
"ഹരിശ്ചന്ദ്ര മഹാരാജാവേ!നീയും നിന്റെ ബന്ധുക്കളും നാടുവിടുകയും വേണം. മാത്രമല്ല മുപ്പതുനാൾ തികയും മുമ്പായി ആയിരം പൊൻപണം തരുകയും വേണം. സിംഹാസനം ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുമ്പോൾ ഉടുവസ്ത്രം മാത്രമായിരിക്കണം കൊണ്ടുപോകാൻ. ആരും ഒന്നും കൊണ്ടുപോകയുമരുത് ". 
ദ്രൌഷ്ടഭാവം കൈവിടാതെ വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു.  
പകച്ചു പോയ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ,സമനില വീണ്ടെടുത്തു.
ഒട്ടും താമസ്സിയാതെ സിംഹാസനം ഉപേക്ഷിച്ചു,
അന്ത:പുരത്തിൽചെന്ന് തൻറെ പത്നി ചന്ദ്രമതിയെ കാര്യം ധരിപ്പിച്ചു.
 ഭർത്താവിന്റെ വാക്കിന് ജീവനെക്കാൾ വിലകല്പിച്ച അവൾ മകൻ രാഹുലനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു തേങ്ങി. 
ആടയാഭരണങ്ങൾ എല്ലാം അഴിച്ചുമാറ്റി സാധാരണ വസ്ത്രം ധരിച്ചു നഗ്ന പാദരായി അവർ കൊട്ടാരം വിട്ടു. 
കാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ അയോദ്ധ്യാ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രജകൾ കണ്ണീർ വാർത്തു. 
ദുർഘടവനത്തിലൂടെ കഠിനമായ പദയാത്ര...... ആദ്ധ്യാനുഭവമായിരുന്നു. 
വനത്തിലെ  കായ് കനികൾ ഭക്ഷിച്ചുള്ള യാത്ര,
പല ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് എത്തിചേർന്നു. 
ഗംഗാ തീരത്തെ പ്രശസ്തമായ കാശിപട്ടണം. 
ഭിക്ഷ യാചിക്കാൻ മനസ്സുവന്നില്ല കിട്ടിയത് ഭക്ഷിച്ചു ദിനരാത്രങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. 
മുപ്പതു ദിവസം ആകുന്നു, വിശ്വാമിത്രനു കൊടുത്തവാക്കുപാലിക്കണം,ആകുലതയിൽ മനം നീറി!ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ!!
നഗരവീഥിയിലൂടെ നടന്നകന്ന ഹരിശ്ചന്ദ്രനു മുന്നിൽ വിശ്വാമിത്രൻ,"താങ്കളുടെ വാക്ക് വിസ്മരിച്ചുവോ?ആയിരം പൊൻപണം ഉടൻ തരൂ!"വിശ്വാമിത്രൻ രൂഷമായിപറഞ്ഞു. 
ഞെട്ടലോടെ സ്തബ്ധനായ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ,ധൈര്യം കൈവിടാതെ പറഞ്ഞു 
  "അല്ലയോ മഹാത്മൻ !
സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുമ്പായി അങ്ങയുടെ ആവശ്യം നിറവേറും. പണം നാം ഇവിടെ എത്തിച്ചു തരാം"
"ഒരിക്കലും ഇവനാൽ  കഴിയാത്ത കാര്യം"എന്ന് ചിന്തിച്ചു വിശ്വാമിത്രൻ പുച്ഛഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു. 
ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ പത്നി യേയും മകനെയും കൂട്ടി കച്ചവട തെരുവിൻറെ ആൾക്കുട്ടം ഏറെയുള്ള ദിക്കിൽ ചെന്ന്,തന്റെ പത്നിയെ ചൂണ്ടി വലിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു 
 "ആരോഗ്യ ദൃഢഗാത്രയായ വേലക്കാരിയെ വില്ക്കാനുണ്ട്.ആവശ്യക്കാർ വന്നോളു."
കൂടിനിന്ന പല ധനികരും വിലചോദിച്ചു. 
ഒരു ധനികൻ ആയിരം പൊൻപണം കൊടുത്ത് അവളെ സ്വന്തമാക്കി. 
അവളുടെ കുട്ടിയെ അയാൾ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പുത്രവാത്സല്യം അതിനു വിലങ്ങായി,അവൾ അയാളോട്  താണു കേണു അപേക്ഷിച്ചു  മകനെ കൂടെക്കൂട്ടി. 
ഉള്ളുരുകിയ വേദനയോടെ,ഹതാശനായ  ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ വിശ്വാമിത്രന്റെ മുന്നിലെത്തി പൊൻപണം ഏൽപ്പിച്ചു. 
ഏകനായ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ,നിസ്സംഗതയുടെ നെരിപ്പോടിൽ ഉരുകി നീറിഅമരുന്ന, വേവലാതിയുടെ പടുകുഴിയിൽ മുങ്ങിത്താണു. 
ഭക്ഷണമില്ലായ്മയും,മനോവേദനയും വല്ലാതെ തളർത്തി. വിവശനായി,തിരക്കുള്ള നഗരവീഥിയിൽ നിന്നും അകലേക്ക്‌ നടന്നു.
മനുഷ്യരെ കാണുന്നത് വേദന വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
നടന്നു,നടന്ന് വിജനമായ ഗംഗാ തീരത്ത്‌ കുറ്റിക്കാടുകൾക്കു നടുവിൽ ശവങ്ങൾ എരിഞ്ഞടങ്ങുന്ന ശ്മശാനത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
ശ്മശാനത്തിൽ  അവിടവിടെ  ശവക്കൂനകൾ എരിഞ്ഞുപുകയുന്നു.
ചിന്തകളുടെ കൊടുമുടിയിൽ അഹങ്കരിച്ച മനുഷ്യൻറെ,
ആത്മാവിനെ സൂക്ഷിച്ച കവചം ഉരുക്കുന്ന ചൂളകളാണ് കത്തിയമരുന്നത്.
അഹം മറന്ന ശരീരമായ മൂശയിൽ നിന്ന് ആത്മാവ് പരിപൂർണ്ണമായി ഉരുക്കഴിയുകയാണ്!. 
ശപതങ്ങളും,വാശിയും,ആഗ്രഹങ്ങളും,മോഹങ്ങളും,
മോഹഭംഗങ്ങളും,അസൂയയും,വിദ്വേഷവും
 ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ക്ഷേത്രമാണ് ചുടുകാട്! ആർഭാടമില്ലാത്ത,വശ്യതയില്ലാത്ത സത്യസന്തതയുടെ,നിഷ്കളങ്കതചോരാത്ത 
ആത്മാക്കളുടെവിളനിലമാണ് ചുടല!സമാധാനത്തിന്റെ വിളനിലം!!
വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളുന്ന ഭയപ്പെടാനില്ലത്ത സ്വച്ഛന്ദ ഭൂമി.ശാന്തതയുടെ വിശ്വാസകേന്ദ്രം!!! 
നിസംഗതയുടെ,നിശ്ചലതയുടെ മരവിപ്പിൽ,മറവിയുടെ മേലാപ്പണിഞ്ഞു,സത്യം നിലനില്ക്കുന്ന ആശാകേന്ദ്രത്തിൽ എത്തിയ ആശ്വാസത്തോടെ രാത്രിയിലും ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ അവിടെ തങ്ങി. 
ചുടലയുടെ ഉടമസ്ഥന് രാത്രികാലങ്ങളിൽ കാവൽനിൽക്കാൻ ആളെ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു. 
ആ ചുമതല ഹരിശ്ചന്ദ്രനെ ഏൽപ്പിച്ചു. 
കണിശക്കാരനായ കാവൽക്കാരനെ അയാൾക്ക്‌ നന്നേ ബോധിച്ചു.
വളരെ നാളുകൾ കടന്നു പോയി.
ഒരു ദിവസം ദരിദ്രയായ സ്ത്രീ തൻറെ കുട്ടിയുടെ ജഢവും ചുവന്നു അവിടെ എത്തി.മനുഷ്യകുലത്തിൽ ആരുടേയും മുഖം കാണാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഹരിശ്ചന്ദ്രൻശൂന്യതയിൽ ദൃഷ്ടി പതിപ്പിച്ചു,ആ സ്ത്രീയോട് പണം ആവശ്യപ്പെട്ടു. 
"എന്റെ കൈയ്യിൽ പണമില്ല"മുഖം ചേലത്തലപ്പിൽ മറച്ച  അവൾ കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു.   
"പണമില്ലാതെ ഒരു ജഢവും ഇവിടെ ചുടാൻ സമ്മതിക്കില്ല".
കോപിഷ്ടനായ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ സമ്മതിച്ചില്ല. "പണമില്ലെങ്കിൽ ഗംഗയിൽ എറിഞ്ഞു കളയുക."
അയാൾ പറഞ്ഞു. 
കരച്ചിലടക്കാൻ വയ്യാതെ ആ സാധുസ്ത്രീ കോപത്തോടെ,തേങ്ങലോടെ  ഹരിശ്ചന്ദ്രൻറെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. 
ഹരിശ്ചന്ദ്രനും അവളെനോക്കി. 
തന്റെ പത്നി!.......ദിഗന്തങ്ങൾ നടുങ്ങുമാർ അയാൾ ഞെട്ടി! "അപ്പോൾ!...  മരിച്ചത് തന്റെ പുത്രൻ രാഹുലാണോ?"മനസ്സിലെ മുറുക്കം കെട്ടുപൊട്ടി,
അയാൾ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. 
നമ്മൾ ഒത്തുചേർന്ന വിധിയെ ഓർത്തു സമാധാനിക്കാൻ അവൾ കരച്ചിലടക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞുസമാധാനിപ്പിച്ചു. 
"പാമ്പു കടിച്ചു മരിച്ച പുത്രന്റെ ജഢവും പേറിവന്ന തന്റെ പത്നിയെ ആട്ടിപ്പായിച്ച മഹാപാപിയായിപ്പോയല്ലോ?"
അയാൾക്ക് കരച്ചിലടക്കാനായില്ല. 
ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ മരവിച്ച മനസ്സിൽ നിശ്ചയധാർഷ്ട്യം നിഴലിച്ചു. 
തന്റെ മകന്റെ ജഢവും കൂലിയില്ലാതെ ചുടാൻ അയാൾ തയ്യാറായില്ല. 
മകന്റെ ജഢവും ചുമലിലേറ്റി അയാൾ തണുത്തുറഞ്ഞ ഗംഗയിലേക്ക് നടന്നു. 
വീർപ്പു മുട്ടിയ വേദനയും പേറി ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ ജഢത്തോടോപ്പം ഗംഗയിൽ മുങ്ങി.  
തന്റെ ചുമലിൽ അനക്കം!
ഉൾക്കിടിലം അയാളിൽ അനുഭവപ്പെട്ട!!
തന്റെ മകൻ മരിച്ചിട്ടില്ല,അവൻ കണ്ണുതുറന്നു!! ആശ്ചര്യത്തോടെ അവനെ മാറോടു ചേർത്ത് കരക്കു നില്ക്കുന്ന പത്നിയുടെ അടുത്തേക്കോടി. 
മകൻ മരിച്ചട്ടില്ല എന്നറിഞ്ഞു അവരും സന്തോഷിച്ചു. 
വിവരങ്ങളറിഞ്ഞ ചുടുകാട് ഉടമ സന്തോഷിക്കുകയും, ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ സത്യസന്തയിൽ മനം കുളിർത്ത്ആശംസിക്കുകയും,
ദയാലുവായ അയാൾ ധനികന് ആയിരം പൊൻപണം കൊടുത്ത് ചന്ദ്രമതിയെ സ്വതന്ത്രയാക്കി ഹരിശ്ചാന്ദ്രനെ ഏൽപ്പിച്ചു. 
സ്വന്തമായി ഒരു വീടും ശ്മാശാനത്തോട് ചേർന്ന് തയ്യാറാക്കി കൊടുത്തു.
അധികം വൈകാതെ കാശി രാജാവും കാര്യങ്ങളറിഞ്ഞു. 
അയോദ്ധ്യാ രാജാവായ ഹരിശ്ചന്ദ്രനാണ് ചുടല കാവൽക്കാരൻ എന്നറിഞ്ഞ രാജാവിന് ആശ്ചര്യമായി. 
ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ പൂർവ്വ കഥകൾ അറിഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തിനു സഹതാപം തോന്നി.
ചുടലയിൽ എത്തിയാൽ രാജാവും,പ്രജകളും ഒന്നാണെന്ന ചിന്ത  അദ്ദേഹത്തേയും ഉണർത്തി! 
ഹരിശ്ചന്ദ്രനെ ചുടലയിൽ ചെന്നുകാണാൻ വിശാല മനസുള്ള രാജാവ് പുറപ്പെട്ട!!
ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ മഹാമനസ്കതയിൽ മനം നിറഞ്ഞ രാജാവ് ആദരപൂർവ്വം ഹരിശ്ചന്ദ്രനെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. 
സ്നേഹപൂർവ്വം ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ അത് നിരസിച്ചു. 
കഷ്ടപ്പാടിലും സത്യസന്തത പുലർത്തുന്ന ഹരിശ്ച്ന്ദ്രനെ അദ്ദേഹം പ്രശംസിച്ചു!!. 
ചുടുകാട് വിട്ട് എങ്ങോട്ടുമില്ലെന്ന ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ വാശിക്കു മുന്നിൽ രാജാവും വഴങ്ങി. സത്യം നിലനില്ക്കുന്ന ഏക ക്ഷേത്രം ചുടല തന്നെഎന്ന് രാജാവും മനസ്സിലാക്കി.
ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ നിശ്ചയദാർഷ്ട്ര്യത്തിലും,
സത്യസന്തതയിലും രാജാവ് തൃപ്തനായി.
ചുടുകാടിനു അടുത്തായി വീട് പണിതു കൊടുത്തു, കാശി രാജാവ്.
സസന്തോഷം ആ വീട്ടിൽ ഹരിശ്ചന്ദ്രനും ഭാര്യയും മകനും സത്യസന്തതയോടെ കാലം കഴിച്ചു. 
_________________________________________ രഘു കല്ലറയ്ക്കൽ ...........................
ജനനത്തേക്കൾ ശ്രേഷ്ടമായത് മരണമാണ്,മരണം സത്യമാണ്,ഹരിശ്ചന്ദ്രനും!!!!
ആര്യപ്രഭ                                                         
  

"വിഷു"മലയാളിയുടെ സുദിനം!

"വിഷു"മലയാളിയുടെ സുദിനം!. 
 മേടമാസത്തിന്റെ പൊൻപുലരി! 
കേരളത്തിൽ മാത്രമല്ല ഭാരതത്തിൽ പലസംസ്ഥാനങ്ങളിലും,
ലോകത്ത് മലയാളി അധിവസിക്കുന്ന എവിടെയും  ഈ ദിനംസുദിനമാണ്.മലയാളിമാത്രമല്ല ഭാരതം മുഴുവൻ പലപേരിൽ കൊണ്ടാടുന്ന മഹോത്സവം. 
'രാമ-രാവണ യുദ്ധം അവസാനിക്കുന്ന ദിവസം മീനമാസം അവസാനം ദിവസം രാവണനെ രാമൻ വധിച്ചു,സർവ്വ ചരാചരങ്ങളെയും അടക്കിവാണ,സൂര്യനെ പോലും നിലക്കുനിർത്തിയ രാവണൻറെ അന്ത്യം, മീനമാസം അവസാന ദിവസം.മേടത്തിൽ ആദ്യദിനം സുര്യൻ ഉദിക്കുന്നത് ഭയമില്ലാതെ നേർദിശയിലായിരുന്നു.
നേർദിശയിൽ ഉദിച്ച സുര്യൻ കണ്ണിൽ തട്ടി കണ്ണ് വേദനിച്ചു,രാവണൻ ശാസിച്ചു. 
അതിനാൽ സൂര്യൻരാവണനെ ഭയന്ന് വടക്കും തെക്കും മാറി മാറി ഉദിക്കുകയായിരുന്നു. രാവണൻറെ മരണത്തോടെ സുര്യൻ വിഷു ദിനം തന്റെ പ്രവർത്തി ആവർത്തിച്ചു'.എന്ന് ഐതിഹ്യം! 
സൂര്യദേവൻ ഭൂമിയിൽ തുലനം തുടങ്ങുന്ന നാൾ!വിഷു!
വിഷുക്കണി മലയാളിക്ക് ഒഴിവാക്കാൻ വയ്യാത്ത മുഹൂർത്തമാണ്!
ഒരുവർഷത്തിന്റെ സർവ്വ നന്മകളും വിഷുക്കണിയിൽ പ്രശോഭിതമാണ്!!
കൊന്നപ്പുവും,കണിവെള്ളരിയും മലയാളിയുടെ മനംകുളിർക്കുന്ന മനോഹര സ്മൃതിയാണ്!വിഷു!!
ഐശ്വര്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായ,സമൃദ്ധിയുടെ നിറച്ചാർത്തായ വിഷു മലയാളിയുടെ മഹത്വം തുടിക്കുന്ന ദിനമാണ്. 
മീനചൂടിന്റെ ഉന്നതിയിൽ വിഷുക്കണിയിൽ ശീതളത്തനിമ നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നു.
മനുഷ്യ മനസ്സുകൾക്ക്‌ സൌഹൃദം നുകരുന്ന കണ്ടുമുട്ടലുകൾ,കുശലങ്ങൾ.മനോഭാരം ഒഴിഞ്ഞ ഒരുനാൾ വന്നെത്തിയ പ്രതീതി!
ആദരിക്കപ്പെടുകയും,ആശിർവദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന വിഷുക്കൈനീട്ടം മഹത്തായ പാരമ്പര്യത്തെ പുലർത്തിപ്പോരുന്നു. സാഹോദര്യത്തിന്റെ തനിമ വറ്റാത്ത 
ശുഭസൂചകത്തിന്റെ മഹത്തായ പൊൻപുലരി!
ലാളിത്യത്തിന്റെ,എളിമയുടെ,സാഹോദര്യത്തിന്റെ ആകെ ത്തുകയാണ് വിഷു.
പഴമയുടെ കൊയ്തുകാലങ്ങൾ ഇന്നു ഓർമ്മകളിൽ പോലും ഇല്ലെങ്കിലും ആർഭാടമായ ചടങ്ങുകൾ പലയിടങ്ങളിലും ആദരിച്ചു പോരുന്നു. 
നാട്ടിൻ പ്രദേശങ്ങൾ ആഘോഷങ്ങളാക്കുന്ന സുന്ദരപുലരി!
വിഷുവുമായി അടുത്ത ഒരുച്ചടങ്ങ്‌ കേരളത്തിൽ കാലങ്ങളായി നിലനില്ക്കുന്ന ഉദയം പൂജ.പത്താമുദയത്തിനാണ് ഉദയം പൂജ സാധാരണ നടത്താറുള്ളത്.വിഷു ദിനം മുതൽ പത്തുനാൾ വരുന്ന ഉദയം പൂജ നടത്തുന്നു.വളരെ വിപുലമായ ആചാരങ്ങളോടെ നടത്തുന്ന ഉദയം പൂജയ്ക്ക് അനുഷ്ടാനങ്ങളും വലുതാണ്‌.നാല്പ്പത്തിയോന്നുനാൾ വൃതം എടുക്കുന്നവരാണ് പൂജാകർമ്മങ്ങളിൽ പ്രധാനികൾ,പരിവാരങ്ങൾക്കും വൃതം നിർബ്ബന്ധമാണ്.സൂര്യദേവനെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുക തന്നെയാണ് ഉദയം പൂജയുടെയും പ്രാധാന്യം.കേരളത്തിലെ കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ വയലുകളിൽ അനുഷ്ടിക്കുന്ന വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ള അനുഷ്ടാനമാണ് ഉദയംപൂജ.പത്താമുദയം എന്നാണു പണ്ടുകാലങ്ങളിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.എന്നാൽ ഇക്കാലങ്ങളിൽ വിഷുവിനു മുൻപായി ഈ ചടങ്ങുകൾ നിർവഹിക്കുന്ന കാഴ്ചയും കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.ആരെയോ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താൻ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന ചടങ്ങുമാത്രം.കാലമാറ്റം മനുഷ്യനിൽ വരുത്തിയ ചിന്താവൈകല്യമാണോ അതിനു കാരണമെന്നതു ആലോചിക്കേണ്ടുന്നതാണ്.
എന്തായാലും വിഷു അടിസ്ഥാനമാക്കിയ ഉദയം പൂജയും മലയാളിക്ക് മറക്കാനാവാത്തതാണ്.
മലയാളി മറക്കാതെ കാത്തിരുന്നു ആഘോഷിക്കുന്ന വിഷു മാറ്റിവയ്ക്കപ്പെടാതെ ആ സുദിനത്തിൽ തന്നെ ആചരിക്കപ്പെടുമെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ കാത്തിരിക്കാം.കടന്നു പോകുന്ന എല്ലാ വിഷു ദിനങ്ങളും  സമൃദ്ധി നിറഞ്ഞ നല്ലകാലങ്ങൾ ആവട്ടെ!
എല്ലാവർക്കും ഐശ്വര്യത്തിന്റെ,സമൃദ്ധിയുടെ നിറവാർന്ന വിഷു ആശംസകൾ!!!!!
___________________________
ആര്യപ്രഭ 

"പ്രാണപ്രേയസ്സി "

                                          "പ്രാണപ്രേയസ്സി "
കുവലയ മിഴിതൻ ചുണ്ടുകൾ രണ്ടും 
                     പ്രേമത്തിൻ മധു കനിയല്ലോ!   
കണ്ണുകളിൽ തെളി മിന്നും പരലുകൾ
                       കാമത്തിൻ രസമുകുളങ്ങൾ.
കവിളിൽ മിന്നിത്തെളിയും അരുണിമ
                 ആവേശത്തിൻ പുതുമയുമായ്,
കാണുവതിന്നായ് അവളെത്തേടി
                                 ഓടിയലഞ്ഞുനടപ്പല്ലോ!
കാര്യമറിഞ്ഞു രസത്തെയൊതുക്കി,
                         കാമിനിയങ്ങു കടാക്ഷിക്കും,
കാര്യമതല്ല കാതരയവളെ 
                  കണ്ണിൽ കണ്ടു രസിക്കുകപോൽ.
കമ്പമോടുന്തിയ കൊങ്കകൾ രണ്ടും
                              മനമതിലെന്നും നുരയുന്നു.
കണ്ണിമ പൂട്ടും നേരമതെല്ലാം അവളുടെ 
                                  തരുണിമ നനുനനെയായ്.
കാണെക്കാണെ സ്നേഹമുരുക്കും 
                     തരളിത മോഹിനി അവളെന്നും.
കണ്ടില്ലങ്കിൽ പരിഭവമേറെ 
                           പറയും കലഹം പതിവല്ലൊ.
കണ്ണിൽ കണ്ടില്ലെങ്കിലുമവളെൻ 
                         കരളിൽ നിറയെ തുടികൊട്ടും,
കാണാൻ മോഹം കണ്ടുകഴിഞ്ഞാൽ 
                        പലതും മനമതിൽ മുറുകുന്നു!!
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$₹₹₹₹₹₹₹₹രഘു കല്ലറയ്ക്കൽ ₹₹₹₹₹₹₹
ആര്യപ്രഭ